NOWY SĄCZ / WÓLKI. Noc z 24 na 25 grudnia ma w Nowym Sączu swoje wyjątkowe miejsce na mapie świątecznych tradycji. Pasterka na osiedlu Wólki znów zgromadziła mieszkańców, którzy – zamiast przeciskać się w ławkach – spotkali się pod gołym niebem, przy polowym ołtarzu, w sąsiedztwie stajenki i ognia, który rozjaśniał zimową ciemność. Taki obraz Wólek powtarza się od lat: drewniana szopa-stajenka, wspólna modlitwa, sąsiedzkie życzenia i długie kolędowanie jeszcze długo po zakończeniu Mszy.
„Promyczki Dobra” rozśpiewały plac
W tegorocznej odsłonie pasterki mocnym akcentem była obecność „Promyczków Dobra” z Pałacu Młodzieży w Nowym Sączu – zespołu, który od lat jest jednym z najbardziej rozpoznawalnych dziecięcych głosów regionu i regularnie koncertuje z repertuarem religijnym oraz kolędowym. Młodym artystom towarzyszył ich dyrektor i założyciel – ks. Andrzej Mulka, związany z Pałacem Młodzieży i od lat prowadzący „Promyczki Dobra”.
Młodzi artyści zaśpiewali m.in. tradycyjne kolędy:
„Bóg się rodzi”
„Gdy śliczna Panna”
„Przybieżeli do Betlejem”
„Pastorałkę sądecką”
„Kto go wpuści”
Księża z parafii św. Kazimierza i tradycja, która zaczęła się od… tłumu
Plenerowa pasterka na Wólkach nie narodziła się jako „atrakcja świąteczna”, tylko jako odpowiedź na realną potrzebę. W pewnym momencie na pasterkach w kościele św. Kazimierza pojawiało się tylu wiernych, że świątynia nie była w stanie pomieścić wszystkich – a część ludzi i tak uczestniczyła w liturgii, stojąc na zewnątrz. Z tego doświadczenia zrodziła się myśl, by przenieść celebrację tam, gdzie jest dla wszystkich miejsce: w przestrzeń otwartą, przy polowym ołtarzu.
W organizację przedsięwzięcia od początku angażowali się księża i parafianie, a wśród inicjatorów wymieniany jest Piotr Gawron. Z czasem to, co miało być praktycznym rozwiązaniem, stało się znakiem rozpoznawczym Wólek: skromna stajenka zbita z desek, słoma, prosty ołtarz, ogień rozświetlający zimową noc i atmosfera wspólnoty, w której pasterka jest nie tylko Mszą – ale też spotkaniem sąsiadów i wspólnym kolędowaniem.
Pasterka „Na Wólkach”
Pasterka na Wólkach ma w sobie coś, czego trudno szukać gdzie indziej: prawdę prostego świętowania. Polowy ołtarz, stajenka, ogień rozjaśniający zimową noc, śpiew „Promyczków Dobra” z Pałacu Młodzieży i obecność ks. Andrzeja Mulki – a obok tego zwykli mieszkańcy, którzy przyszli, bo chcieli być razem i przeżyć tę noc w sposób wyjątkowy, ale naturalny.
Dlatego właśnie po każdym Bożym Narodzeniu wraca to samo zdanie: że to wydarzenie jest „inne niż wszystkie”. Bardziej bezpośrednie, bardziej sąsiedzkie, a jednocześnie mocno zakorzenione w sensie świąt. Na Wólkach nie trzeba nic udawać – wystarczy przyjść, stanąć wśród ludzi i zaśpiewać kolędę. Reszta dzieje się sama.
